کاشی سنتی جمال امین الرعایایی

جمال امین الرعایا هستم زاده وساکن شهر اصفهان 

در خانواده هنرمنده به دنیا آمدم اکثر خانواده پدریم درکار کاشی سنتی فعالیت داشتند از جمله پدر عزیزم کارهای زیادی انجام داده‌ام در صنعت کاشی سنتی 

 

       کاشی‌سازی سنتی: هنر درخشان معماری ایرانی

 

کاشی‌سازی سنتی یکی از اصیل‌ترین و چشم‌نوازترین هنرهای تزیینی در معماری ایران است که قرن‌هاست زیبایی را به بناهای تاریخی و مذهبی می‌بخشد. این هنر ظریف، فراتر از یک پوشش معماری، روایتی از فرهنگ، باورها و ذوق ایرانی را در قالب رنگ و طرح به نمایش می‌گذارد.

ویژگی‌های ممتاز کاشی‌سازی سنتی

مواد و فنون:

· استفاده از خاک مرغوب، سیلیس و مواد معدنی طبیعی

· رنگ‌های گیاهی و معدنی که در برابر نور خورشید مقاومند

· پخت در کوره‌های سنتی با دمای کنترل‌شده

انواع کاشی‌های سنتی:

· معرق: ترکیب قطعات کوچک بریده‌شده در طرح‌های پیچیده

· مقرنس: ایجاد سطوح سه‌بعدی و نورپردازی طبیعی

· هفت‌رنگ: استفاده از هفت رنگ اصلی در طرح‌های متنوع

· خطایی (کاشی خشتی): نقاشی مستقیم روی کاشی پخته‌نشده

نمادها و طرح‌های رایج

· اسلیمی و ختایی: نقوش گیاهی پیچیده و سیال

· هندسی: اشکال منظم و چرخان در گره‌چینی‌های حیرت‌آور

· نگارگری: تصاویر شکارگاه، باغ‌های بهشتی و مجالس ادبی

· خطوط: آیات قرآنی، احادیث و اشعار فارسی با خوشنویسی نستعلیق و ثلث

کاربرد در معماری

کاشی‌های سنتی زینت‌بخش:

· گنبدهای فیروزه‌ای مساجد و امامزاده‌ها

· مناره‌های سر به فلک کشیده

· ایوان‌های مجلل

· محراب‌های معنوی

· سردرهای ورودی

· حوض‌خانه‌ها و باغ‌های ایرانی

ارزش‌های نهفته

این هنر تنها زیبایی بصری نیست، بلکه:

· بیان‌گر جهان‌بینی و عرفان ایرانی-اسلامی است

· تلفیقی از ریاضی، هندسه و زیبایی‌شناسی است

· نماد پایداری و مقاومت در برابر عوامل طبیعی است

· حافظه تاریخی و هویت فرهنگی را انتقال می‌دهد

چالش‌های معاصر

متأسفانه این هنر اصیل با چالش‌هایی روبروست:

· کاهش استادکاران مجرب

· رقابت با تولیدات صنعتی ارزان‌قیمت

· نیاز به تلفیق سنت و نوآوری برای بقا

آینده هنر کاشی‌سازی

امروز، هنرمندان ایرانی می‌کوشند با حفظ اصول اصیل این هنر، آن را با نیازهای معماری معاصر تلفیق کنند و از این گنجینه فرهنگی در فضاهای مدرن نیز بهره ببرند.

کاشی‌سازی سنتی ایران، همچون آینه‌ای درخشان، نبوغ هنری و صبوری صنعتگران ایرانی را در طول قرون متجلی ساخته و نیازمند حفاظت، احیا و انتقال به نسل‌های آینده است. این هنر، زبان خاموش اما گویای تمدن کهن ایران زمین است