- نارسایی هیپوکسمیک تنفس (hypoxic respiratory failure )
تصمیم برای شروع درمان با دستگاه سی پپ cpap براساس شرایط بالینی بیمار است. در واقع سی پپ cpap می تواند در بیماران نارسایی تنفس هیپوکسیمیک بسیار کمک کننده باشد.
کرایتریای مشخص برای شروع درمان با دستگاه کمک تنفسی سی پپ cpap در این بیماران نداریم. اگر بیماری در شرایط حاد دچار هیپوکسمی شده و هنوز هایپرکربی ایجاد نشده و هیپوکسی با اکسیژن اصلاح نمی شود و افت ساچوریشن مربوط به حوادث عروقی نباشد، سی پپ cpapمورد استفاده دارد. البته باید بیمار هنوز اندیکاسیون انتوباسیون را نداشته باشد و خودبخود قادر به تنفس باشد و بتواند راه هوایی را حمایت کند و کار تنفسی لازم را تامین کند.
2- آپنه انسدادی خواب Obstructive Sleep Apnea:
در مورد آپنه انسدادی خواب سی پپ cpap با باز نگاه داشتن راههای تنفسی و حمایت تنفسی اثر خود را اعمال می کند.
3- ادم ریوی ناشی از نارسایی قلبی:
در مورد بیماران ادم ریوی ناشی از HF که هایپرکاربی نداشته باشند. سی پپ CPAP با راندن مایعات از داخل آلوئولها و بهبود recruitment آن ها باعث بهبود اکسیژناسیون و اصلاح تبادلات گاز می شود و بسیار کمک کننده است.