سید عرفان عزیزی

من سید عرفان عزیزی هستم ، یه برنامه نویس. مسیر من برای ورود به دنیای کامپیوتر و برنامه نویسی خطی و مستقیم بود. من با کامپیوتر بزرگ شدم و از بچگی عاشقش بودم. نقطه شروع بازی های کامپیوتری بود. سال نهم زمانی که باید انتخاب رشته میکردم اینکه بین رشته ریاضی و کامپیوتر در هنرستان کدوم رو بخونم سردرگم بودم و بالاخره رشته ای که دوست داشتم رو انتخاب کردم. در هنرستان کامپیوتر خوندم و در کنکور شرکت کردم و در حال حاضر دانشجوی رشته IT هستم.
اما برنامه نویسی؟!!

در آن لحظه، حس کردم انگار کلید یک قفل جادویی را پیدا کرده‌ام. برایم جذاب بود که با چند خط کد، یک ماشین بی‌جان بتواند دستورات مرا اجرا کند. از آن روز، ماجراجویی من شروع شد: از یادگیری HTML و CSS برای ساخت یک صفحه زرد و قرمز، تا فهمیدن حلقه‌های پایتون در نیمه‌های شب.

سختی‌ها را فراموش نمی‌کنم: ساعات طولانی دیباگ کردن یک خطای احمقانه، حس درماندگی وقتی چیزی کار نمی‌کرد، اما شیرینی لحظه‌ای که بالاخره [اولین برنامه یا پروژه موفق] اجرا شد، تمام خستگی را در یک آن پاک می‌کرد.

• مسئولیت‌پذیری مطلق: هر پروژه‌ای را به اندازه کسب‌وکار خودم جدی می‌گیرم. اشتباهات را می‌پذیرم و برای رفع آنها اقدام می‌کنم.

• نظم و سازمان‌دهی حرفه‌ای: برنامه‌ریزی روزانه، مستندسازی فرآیندها و رعایت ضرب‌الاجل‌ها برای من حکم قانون را دارد.

• سرعت در یادگیری (Fast Learner): با یک بار توضیح، مسیر را پیدا می‌کنم. با دو بار تجربه، به مهارت مسلط می‌شوم. با سه بار تکرار، می‌توانم به دیگران آموزش دهم.

• حل مسئله به جای ایجاد حاشیه: تمرکز من روی راه‌حل است، نه روی خودِ مشکل.

• انطباق‌پذیری با ابزارهای جدید: چه نرم‌افزار مدیریت پروژه باشد، چه پلتفرم جدید، در کمترین زمان ممکن به یک کاربر حرفه‌ای تبدیل می‌شوم.

به عبارت ساده: اگر کار به من سپرده شود، دیگر نیازی به پیگیری مداوم ندارید