یکی از معروف ترین ماده های منفجره میتوان دینامیت رانام برد که دینامیت را آلفرد نوبل اختراع کرد.در مقاله مربوط به نیتروگلیسیرین گفته شده که این مایع بسیار حساس بود وبرای حمل نقل نیتروگلیسیرین آن را به صورت یخ زده جابه جا میکردند و مشکل یخ زدایی بوده
 |  |
 |  |
 |  |
 |
دینامیت (فرهنگ فارسی هوشیار): ماده ای منفجره که از نیتروگلیسیرین و ماده متخلخلی تشکیل یافته است و اغلب دارای نیترات آمونیوم یا نیترات سودیوم یا گاهی یکی از کربنها نیز هست، انفجار بوسیله چاشنی بعمل میاید
امروزه بر روی دینامیتها واژه «شدیداً منفجره» درج میشود. مفهوم این عبارت این است که این ماده قدرت تخریب بالایی دارد ولی از دستهٔ مواد منفجرهٔ آتشزا نیست.
دینامیت اولین مادهٔ منفجرهٔ قابل کنترلی به حساب میرود که از باروت قدرت بیشتری دارد.
این ماده ابتدا با نام «گرد منفجرهٔ نوبل» فروخته میشد ولی بعد از معرفی شدنش؛ شهرت بسیاری یافت و به عنوان جایگزین مطمئنی برای باروت و نیتروگلیسیرین مطرح شد
دینامیت از موادی به نام نیتروگلیسیرین در یک ماده خنثی به نام دیاتومایت به وحود آمده است .
این ماده منفجره را فردی به نام آلفرد نویل به ثبت رسانید .
آلفرد نوبل در سال ۱۸۶۷ متوجه شد که اگر نیروگلیسیرین را با یک ماده خنثی به نام دیاتومایت مخلوط کند
می تواند یک ماده منفجره امن تولید کند و به این ترتیب دینامیت را اختراع می کند .
البته بعد از آن علاوه بر این مواد مقداری کربنات سدیم استفاده نمود و در یک شکار در انگلستان آن را به نمایش گذاشت
